چکیده
تفکر استراتژیک یک مولفه ی کلیدی از تصمیم گیری منطقی می باشد. با این حال، جنبه های توسعه ی آن کم تر شناخته شده است. در این پژوهش نشان می دهیم که کودکان پیش دبستانی می توانند به صورت استراتژیک در تصمیمات فردی ساده ای که نیازمند پیش بینی تعداد محدودی از تصمیمات آینده هستند، استدلال کنند. این قابلیت تنها به صورت جزئی برای حل مشکلات پیچیده تر تصمیم گیری فردی و تعامل موثرتر با سایرین تفسیر می-شود. این قابلیت همچنین در میان کودکان بزرگ تر در کلاس پیشرفته تر می باشد. نتایج نشان می دهد در حالی که پیش دبستانی ها به صورت بالقوه دارای قابلیت تفکر استراتژیک هستند، اما این قابلیت همیشه به معنای توانایی رفتار استراتژیک نمی باشد.
1. مقدمه
تفکر استراتژیک، یا توانایی ذاتی در پیش بینی حرکات و واکنش مناسب، مبنایی برای تصمیم گیری منطقی است. این تفکر، رفتار را در شرایط انفرادی و بازی های استراتژی شکل می دهد. در حالی که تصمیم گیری استراتژیک در کودکان در این مبحث توجهات زیادی را به خود جلب کرده است، اما در مورد سنی که کودکان شروع به نشان دادن آن می کنند اطلاعات زیادی در دست نیست. برای مثال، بازی دوز در میان کودکان پیش دبستانی، محبوب است. با این حال مشخص نیست که آیا کودکان می توانند گام های متعدد را پیش بینی کنند و یا این که آیا آن ها قادر هستند واکنشی مناسب بروز دهند یا خیر. به طور مشابه، کودکان چند درجه از پیچیدگی در تعاملات را بروز می دهند، اما رفتار در الگوهایی که بیشتر مورد بررسی قرار گرفته اند احتمالا توسط سایر نگرانی های مرتبط، عوامل فرهنگی، یا توسط تقلید رفتار دیگران حاصل می شود. این مسئله می تواند تاثیر تفکر استراتژیک بر رفتار را پنهان کند.
4. بحث و نتیجه گیری
تجزیه و تحلیل ما گواهی است که کودکان، نیاز به اعمال استدلال منطقی، LR، در تکالیف تصمیم گیری فردی ساده و پیچیده را درک می کنند اما بسیاری از آن ها در پیاده سازی استدلال پیش بینی، AR، در تکالیف سخت سطوح پیچیده و بازی، ناکام بودند. آنالیز دسته بندی ما نشان از یک ناهمگونی بزرگ داشت که مراحل مختلف توسعه را بازتاب می داد؛ تعداد کمی از کودکان توانستند این توانایی ها را در تمام حوزه ها اعمال کنند، در حالی که بسیاری دیگر از آن ها با مورد دوم به مشکل خوردند و برخی نیز هیچ یک را کسب نکردند. به طور خاص، توانایی بازی کردن با تعادل در سطح بازی، به طور ذاتی به توانایی تفکر منطقی (LR) و پیش بینی های ساده (AR-s) در تکالیف تصمیم گیری فردی مرتبط است. به رز جالبی، توانایی حل تکلیف سخت سطح پیچیده، با توانایی پاسخ-گویی به سوالات نگهداری در حوزه ی انگیزشی مرتبط بود. در رابطه با این نتایج، نظراتی وجود دارد.
منبع:
The determinants of strategic thinking in preschool children
https://doi.org/10.1371/journal.pone.0195456
